Ongediertebestrijding in West Nederland
                   Ook gespecialiseerd in gifvrije oplossingen

Alleen al het uitspreken van het woord "bedwants" is al eng

 

Het verschuilen achter de naam "wandluis" heeft ook geen zin. De bedwants is namelijk geen luis. Het is dus beter het verfoeide beestje bij zijn eigen naam te noemen. Helaas, het moet gezegd worden, de bedwantsen zijn weer helemaal terug. Via nu niet bepaald gezonde verdelgingsmiddelen waren ze redelijk uitgeroeid, maar ze werden ook gaandeweg meer resistent. Bovendien wordt er veel meer mondiaal gereisd en is er een levendige handel ontstaan in tweedehands meubels. Bedwants weten de beste verstopplaatsen te vinden en reizen dus overal mee naartoe.

Waakzaamheid is dus geboden.

 

Bedwantsen zijn ordinaire bloedzuigers

De maaltijd van een bedwants bestaat uit bloed.

Op het menu staat bloed van mensen en vleermuizen.

Een wat vreemde selectie maar de mens biedt natuurlijk

wel veel meer huidoppervlak, dus die is het meest populair.

Bovendien trekt onze uitgeademde CO2 en onze

lichaamswarmte deze diertjes extra aan. De steeksnuit

van de bedwants, voorzien van een buisje, is de boosdoener.

Daarmee steekt hij in de huid en spuit eerst verdovende en

antistollende stoffen in de getroffen plek. Daarna gaat hij eens

 rustig zuigen tot hij helemaal vol zit. Dat men daar niets van voelt komt door die verdovende stof. Denken als iemand een maand van huis is dat dit ondier door hongersnood wel dood zal zijn, is ook een misrekening. Hij kan maanden zonder voedsel overleven, dus na thuiskomst van de bewoner meldt hij zich gewoon weer opnieuw.

 

Kunnen bedwants ziektes overbrengen?

Aangenomen wordt dat dit wel mogelijk is en daarom wordt er nog steeds verder onderzoek naar gedaan. Hoe dan ook, met of zonder ziekteoverbrenging ontstaan na de steek bultjes die op die van muggen lijken. Soms ontdekt men een rijtje van die bultjes. Dan is hij gestoord tijdens de maaltijd en prikt hij iedere keer opnieuw. Voor een volledige maaltijd nemen ze de tijd. Afhankelijk van hun leeftijd en grootte kunnen ze wel 2 tot 12 minuten bloed opzuigen. Zonder dat men er iets van merkt! Een bultje openkrabben is niet verstandig. Daardoor kunnen littekens ontstaan en achtergebleven rode vlekjes zijn pas na enkele weken volledig verdwenen.

 

Bedwants vermeerderen zich razendsnel

Daarin schuilt een groot deel van het gevaar. Als de eerste bedwants in een ruimte niet tijdig worden ontdekt groeit hun aantal beangstigend snel. Ze vermeerderen zich in een cyclus van 4 weken en per keer leggen ze 5 tot 10 eitjes. Een professionele ongediertebestrijder als Beukema is dan wel even bezig, maar dan zijn ook de eitjes en de larven verdwenen